Posted by: readsetu | નવેમ્બર 17, 2015

Samvad 17

17.

હે પ્રભુ, મારો માર્ગ મેં પસંદ કરેલો છે અને પૂરા દિલથી. બધું સહેલું નથી હોતું તેમ જ બધું કઠિન પણ નથી હોતું. કંઇક આપું અને કંઇક પામું. ઘણું વાંચુ, ઘણું સાંભળુ અને ઘણું શીખું. એનાથી ચોક્કસ મદદ મળે છે પણ જ્યાં સુધી જે શીખાયું છે એનો અમલ ન કરું ત્યાં સુધી એ કંઇ કામનું નહીં. હું જે શીખું છું એ જીવનમાં, વ્યવહારમાં ઉતારું જેથી મને ખબર પડે કે એ બાબત મારા માટે કેટલી ઉપયોગી છે. જે શીખું છું એમાં મારી પ્રકૃતિને અનુરૂપ, સમજી-વિચારીને, વિવેકથી ફેરફારેય કરું પણ આચરણમાં ઉતારવાનું શરુ કરું પછી જ એ બધું મને સમજાય. દરેક બાબતમાં વિવેક બહુ અગત્યની ચીજ છે. એ મારામાં કેળવાયેલો હશે તો હું કોઇપણ પ્રયોગ કરી શકીશ. એ બીજું કોઇ ન કરી શકે. એ કામ મારે કરવાનું છે અને તારી કૃપાથી આ ક્ષણથી જ એનો અમલ શરૂ કરી દઉં.

‘સંવાદ : મૌનને દ્વાર’ (મારા પુસ્તકમાંથી)

Advertisements

Responses

  1. બહુ જ સરસ મનનીય વિચારો

    • Thank you Vinodbhai.

      On Tue, Nov 17, 2015 at 9:54 AM, સેતુ ~ લતા જ. હિરાણી wrote:

      >


પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

શ્રેણીઓ

%d bloggers like this: