Posted by: readsetu | નવેમ્બર 20, 2015

Samvad 20

20.

હે પ્રભુ, હું જાણું છું કે શાંત રહેવાનું સહેલું નથી. ખાસ કરીને કોઇ મને દુભવે ત્યારે ખાસ, પણ આવા સમયે જ બહુ ધ્યાન રાખવાનું હોય છે. આત્મસંયમની અહીં જરૂર પડે છે. ધીરજ અને સમજણને વ્યવહારમાં ઉતારવાનો આ વખત હોય છે. કોઇ મારી અવગણના કરે કે મને દુભવે તે મને ન ગમે. ‘કોઇને મારી જરૂર નથી’ એવી લાગણી મને મળે એ હું કદી ન ઇચ્છું તો પછી જેવું હું બીજા લોકો પાસેથી ઇચ્છું છું, મારે એમની સાથે એવો જ વ્યવહાર કરવો જોઇએ. જે સદભાવ અને સહકાર હું બીજા પાસેથી ઝંખુ છું, મારે બધાંને એ જ આપવાં જોઇએ. મને જેમ પ્રેમની જરૂર છે, બીજાંને પણ એમ જ હોય એ વાત મારે સમજવાની છે અને એટલે જ મારે મારું વર્તન તપાસતાં રહેવું જોઇએ. તારો પ્રેમ મને રસ્તો બતાવશે.

‘સંવાદ : મૌનને દ્વાર’ (મારા પુસ્તકમાંથી)

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

શ્રેણીઓ

%d bloggers like this: