Posted by: readsetu | ઓગસ્ટ 4, 2017

Kalyanini Diary 1

કલ્યાણીની ડાયરી

આપણે શિક્ષણના કથળતા જતા સ્તરની, નબળા પડતા જતા ચારિત્ર્યની વાતો કરીએ છીએ ત્યારે બે સત્ય ઘટનાઓની નામ બદલીને વાત કરીશ. બંને કૉલેજ ખૂબ સારી ગણાતી સંસ્થાઓમાંની છે.

કૉલેજની હોસ્ટેલમાં એક રાજ નામના છોકરાની ઘડિયાળની ચોરી થઇ. રાજ અતિ શ્રીમંત વર્ગમાંથી આવતો હતો. ઘડિયાળા સોનાનું હતું. ચોરી કરનાર મિત એના મિત્રવર્તુળમાંથી જ હતો. મિતે ચોરી કરતાં તો કરી પણ પછી એ ગભરાઇ ગયો. પસ્તાવો પણ થયો. જિંદગીમાં પહેલી વાર ચોરી કરી હતી !! આ બાજુ હોસ્ટેલમાં હોહા થઇ પડી. બીજા મિત્રો રાજને પોલિસમાં ફરિયાદ નોંધાવવાનું કહેતા હતા. મિતથી રહેવાયું નહીં. એણે સુમનને વાત કરી. પોતાની ભુલ કબુલ કરતાં રડી પડ્યો. એને સુમનની સમજદારી પર પૂરો ભરોસો હતો. સુમન એને પોતાના એક પ્રોફેસર પાસે લઇ ગયો. મિતે ત્યાં પણ રડતાં રડતાં ગુનો કબુલ કરી લીધો.

પોફેસરે એને સાંત્વના આપી. અને કહ્યું,  ઘડિયાળ મને આપી દે અને તું હવે કંઇ જાણતો જ નથી એમ બધું ભુલી જા. હું સંભાળી લઇશ. તને પસ્તાવો થયો એ જ પુરતું છે. પોતે રાજ પાસે ગયા આને ઘડિયાળ પાછી આપતાં કહ્યું કે આ મને બહાર બગીચામાંથી મળી. હવે પોલિસ ફરિયાદ કરવાની જરુર નથી. હવેથી તારી વસ્તુઓ સાચવીને રાખજે. આખો મામલો ત્યાં જ પતી ગયો.

હવે બીજી એક કોલેજની ઘટના.

કોલેજ કમ્પાઉંડમાં રમતાં રમતાં બોલ જોરથી ઉછળ્યો અને હોસ્ટેલના રુમનો એક પંખો તૂટી ગયો. વાંક સપનનો હતો. સપન પણ પૈસાદાર કુટુંબમાંથી આવતો હતો. એને થયું નાહક બબાલ થાય અને ઠપકો સાંભળવા મળે એના કરતાં નવો પંખો મુકાવી દઉં. એ ઇલેકટ્રીક સ્ટોરમાં ગયો. નવો પંખો ખરીદતી વખતે એણે પેલા જુના તુટેલા પંખાના કંઇ પૈસા આવે કે નહીં એ માટે પૂછપરછ કરી. યોગાનુયોગ એવો બન્યો કે કોલેજમાંથી એ સ્ટોરમાંથી જ ખરીદી થતી હતી. સ્ટોરનો માલિક પોતાનો માલ ઓળખી ગયો. એણે દુકાનના પાછળના ભાગે જઇ સબંધિત પ્રોફેસરને જાણ કરી કે તમારો વિધ્યાર્થી પંખો ચોરીને વેચવા આવ્યો છે. વિદ્યાર્થીને ત્યાં વાતોમાં રોકી પ્રોફેસરને હવાલે કરી દેવામાં આવ્યો. ચોરને રંગે હાથ પકડી લીધાની વાત બહુ મોટી હતી. સપને સમજાવવા ખુબ કોશિશ કરી કે મારાથી કૉલેજની પ્રોપર્ટીને નુકસાન થયું હતું અને હું મારા ખર્ચે નવો પંખો નખાવવા માગતો હતો. આમ કરવું ખોટું હોય તોયે માત્ર માથાકુટ ટાળવી એ જ હેતુ હતો. પણ પ્રોફેસર  માન્યા નહીં. પોલિસ ફરિયાદ થઇ જ, કોર્ટમાં કેસ ચાલ્યો અને જ્યારે સપને આ વાત કરી ત્યારે કોર્ટના ધક્કાં ખાતા ખાતાં પાંચ વર્ષ નીકળી ગયા હતા !!! કોણ જાણે હજી એ મામલો પૂરો થયો છે કે નહીં !!!

 

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

શ્રેણીઓ

%d bloggers like this: