Posted by: readsetu | ડિસેમ્બર 15, 2017

આંખ ખૂલતાં જ

આંખ ખૂલતાં જ

સીધો

કૂણો તડકો

કીકીઓમાં અંજાયો.

એ સાથે જ

ઊઘડ્યું સ્મિત

થોડોક મુઠ્ઠીમાં ભર્યો

એ રૂંવાડેય રેલ્યો

હૂંફ ને હળવાશથી

મન હરખ્યું

લે, લે, હજી લે

સૂરજ તો દેતો જ ગયો

એ રેડાયો ચાના કપમાં

ને વેંટીલેશનની ખાંચમાંથી  

ટપક્યો બાથટબમાંય.

એને રહેવું છે મારી સાથે

એટલે

એ પેનમાં ઠલવાઈ

શબ્દોમાં ખૂલ્યો.

અહીં રાત પડતી નથી….. કવિલોક જુલાઇ-ઓગસ્ટ 2017

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

શ્રેણીઓ

%d bloggers like this: